Imeacht

Is píosa filíochta é seo a chum m’athair, Dónal Ó Liatháin. Rinne mo dheirfiúr, Bríd, é a d’aithris ag béal a uagha nuair a cuireadh é anuraidh. Léim é ó am go cheile nuair a bhíonn a chomhluadar uaim. Ní seo an chéad uair a foilsíódh anseo é ach nach mbionn ath-chraoltaí ar theilifís?

Imeacht

le Dónal Ó Liatháin

Cíorann an bás an gleann gach bliain

Is tógann creach

Ó Chúm na nÉag na tuillte comhrann

Fán Sulán soir

Díríonn méar is buaileann buille

Is tógann leis óg is sean.

Ceol is spórt is clisteacht céirde

Gaois is croi maith, cion is féile

Subháilcí na sean go mear sa chré leis.

Tá coiscéim na gúise mar thóirneach ar mhaol chnuic

San Ínse Mhór is alpach a theacht

Is Ré na bPobal ag eascar glas

Fíon ’a ól de dhroim bó seasc

Is caoire bána an sliabh amach.

Áitreamh éan – cearca fraoigh is naoscaigh

Na daoine imithe nó ag imeacht ’na dtréan-shruth.

I gcliabhán na haigne

A’taithneamh fe ghrian na hóige

Tá imeachtaí, eachtraí

A bhí, is ná beidh arís níos mó.

Lá bainte na mona ar mhullach an Scrithin

Grian Aibreán ag árdú,

Meitheal fear ’na leinte geala

Bainc á nglanadh

Sleain, picí agus sceanna féir i bhfearas

Allas ar dhoinne ‘s ar dheirge a ngruadh

Comh-obair, comh-oilte, comhdhaoine.

Nó sábháilt an fhéir san Doirín Áluinn

Grian an Mheithimh is na scamaill ar luas

Is a scáileanna ’á dtarrac de dhroim na gcnoc anuas;

Geamhair ’na ghlas-muir de thonnta righne,

Is gréasán airgid ar ghormloch.

Trathnóntaí feanaideach’ ag piocadh prataí

Ramhainní ag preabharnaigh sna h-iomairí thíos’

Staisiún le hól, amhráin go maidean

Comhghreann, comhchomhrá, comhdhéanamh reanna.

Sin í an chreach a thógann an bás leis

An cnagaire sanntach ó dhoras is doras

Ní h-eisceacht éinne, níl tig nár réabadh

Sa reilg tá stór i dtaisce ’gainn go léir.

©Gach coipcheart ar chosaint Clann Uí Liatháin 2008

Aon tuairim amháin ar “Imeacht

  1. Seán Mór

    Caithfidh mé a admháil, a Choncubhair, an chéad uair a chuir tú an dán sin ar fáil nár léigh mé é. Léigh mé an iarraidh seo é agus is dán maith atá ann. Níl mórán cur amach agamsa ar chúrsaí filíochta, ach is breá liom é nuair a bhíonn dán ann a dtig liom ciall a bhaint as, agus a dtig liom meas a bheith agam ar an chlisteacht focal agus an smaointeoireacht. Fiú an chéad líne díreach simplí sin, ‘cíorann an bás an gleann gach bliain’, chuir sé ag smaoineadh mé ar na daoine i mo cheantar féin a d’imigh ar shlí na fírinne mar gheall ar an ‘chíoradh’ sin, agus cuireann sé in iúl go bhfuil an t-ádh dearg ar an chuid eile againn nár fuadaíodh go fóill! Go raibh maith agat as sin a chur ar fáil arís…

    Freagra

Freagra

Líon amach do chuid faisnéise thíos nó cliceáil ar dheilbhín le logáil isteach:

Lógó WordPress.com

Is le do chuntas WordPress.com atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Peictiúr Twitter

Is le do chuntas Twitter atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Pictiúr Facebook

Is le do chuntas Facebook atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Pictiúr Google+

Is le do chuntas Google+ atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Ceangal le %s